het wereldgebeuren dendert om ons heen, jonge mannen schieten op elkaar en in de lucht, en boze mannen gooien daar bommen op, en verderweg lijkt het of de aarde zelf ons wil afschudden. Neem het haar eens kwalijk!
Ik probeer gelukkig te zijn en kijk naar de vogels in mijn tuin. Ze zijn opeens bezig met van alles, vliegen langs en over elkaar heen met strootjes en blaadjes in hun snavel, de jaarlijkse bouwboom is begonnen!
Ze verliezen nu hun laatste restje schuwheid. De roodborst gaat onwillig opzij als ik bijna op hem ga staan, en het merelwijfje met de witte veertjes laat mij met tegenzin door als ik naar de schuur loop. Vanmiddag zat een van de turkse tortels in het vogelvoederhuisje, de onafscheidelijke partner paste er niet naast en ging dus maar bovenop het dak zitten. In de berk had een zanglijster post gevat, zijn prachtig gespikkelde borst lichtte even op in een flauw zonnetje, en in de jonge noteboom streek een ekster neer, prachtig in zijn nieuwe zwarte pak. Hij inspecteerde de tuin met zakelijke blik, en voorzag een vruchtbare lente met veel malse jonge vogeltjes. Hij vindt dat hij erbij hoort, en het laat hem koud dat ik hem een schurk vind. Dat vinden de groenlingen ook, ze gingen brutaal in dezelfde boom zitten. Zolang ze geen jonkies hebben is die ekster niet gevaarlijk, dat weten ze.
Vlakbij het keukenraam was het winterkoninkje bezig. Hij scharrelde ijverig onder de klimop die de pergola bedekt. Af en toe vloog hij op met een dor blaadje of een vergeelde grasspriet en bracht dat naar een geheim plekje ergens in de pergola, waar hij een nest bouwt. U begrijpt dat ik de locatie geheim houd, want ik heb iets met dat vogeltje, Ik heb hem door de barre winter geholpen. Speciaal voor hem legde ik iedere dag een lepel meelwormen in een heel klein voederhuisje, alleen toegankelijk voor hem. De bodem was wekenlang hard bevroren, en de winterkoning kan niet overleven op zaad of pinda's, hij verhongert als hij het te lang zonder dierlijk eiwit moet stellen. Zulke zaken hoor ik van Wietske, Wietske is een Friezin die alles van vogels weet.
Ik ben blij dat hij het heeft gered, en ik kijk vertederd naar zijn gedoe, hij lijkt zelf wel een fladderend blad. Hij is nog lang niet klaar, en ik ben benieuwd of hij al een partner heeft. Dat zal wel voor mekaar komen, want gisteravond zat hij in de hoge prunus zijn zilverige liedje te zingen. Reken maar dat daar een pittig wijfje op afkomt.